Δημητρακόπουλος για Τούνη: «Αυτός είναι ο λόγος που ζήτησα να παιχτεί το βίντεο 8 φορές»
Ο δικηγόρος της influencer ξεκαθάρισε πως η δικαίωσή της δεν είναι μόνο για εκείνη, αλλά και για κάθε γυναίκα!
Μετά τη δικαίωση της Ιωάννας Τούνη για την υπόθεση της εκδικητικής πορνογραφίας που έκρινε πως οι δύο κατηγορούμενοι είναι ένοχοι (με 4 και 3 χρόνια), ο δικηγόρος της, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Το πρωινό» και εξήγησε για ποιον λόγο ζήτησε το επίμαχο βίντεο να παιχτεί 8 φορές μέσα στη δικαστική αίθουσα.
«Η δικαιοσύνη τους καταδίκασε. Μετά από τόσα χρόνια που είμαι στις αίθουσες δικαστηρίων και περιμένω με αγωνία το αποτέλεσμα, πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι μόνο οι διάδικοι που έχουν αγωνία κι εμείς οι δικηγόροι συμπάσχουμε. Το επάγγελμα ή το λειτούργημα του δικηγόρου σε υποχρεώνει να νιώθεις ότι όταν ο εντολέας σου έχει δίκιο, έχεις αγωνία για το αποτέλεσμα μιας δίκης. Και μάλιστα μπορώ να σας πω ότι όχι μόνο ήταν τεράστια η αγωνία μου, όχι μόνο η δικιά μου και των συνεργατών μου.
Μίλαγα με κάποιους φοιτητές της Νομικής οι οποίοι ήταν εκεί στο δικαστήριο για να παρακολουθήσουν την απόφαση, μου έλεγαν: κύριε Δημητρακόπουλε είναι τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα. Εδώ βλέπουμε τον κατηγορούμενο να στρέφει το βλέμμα του προς τον οπερατέρ, προς αυτόν που βιντεοσκοπούσε, και του χαμογελούσε. Γιατί αγωνιάτε; Κι όμως τα παιδιά αυτά στην αγνότητα που έχουν, πίστευαν ότι όταν είναι συντριπτικό το αποδεικτικό υλικό, η απόφαση μπορεί 100% να ταυτίζεται με αυτό. Η δικιά μου εμπειρία λέει, μετά από τόσα χρόνια, ότι υπάρχουν και άστοχες δικαστικές αποφάσεις και γι’ αυτόν τον λόγο είχα τεράστια αγωνία.
«Την ενδιέφερε να ακούσει τη λέξη ένοχος»
Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι: η προβολή του βίντεο πολλές φορές, έγινε με δική μου πρωτοβουλία. Όπως αντιλαμβάνεστε, οι συνήγοροι υπεράσπισης άμα μπορούσαν να το κρύψουν αυτό το βίντεο, θα το έκρυβαν. Εγώ όμως ήθελα να το δει το δικαστήριο. Να καταλάβει κάθε λεπτομέρεια. Να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ότι όταν κάποιος στρέφει το βλέμμα του προς την άλλη πλευρά που μαγνητοσκοπεί.
Βλέπετε τη χαρά, τα δάκρυα χαράς της κυρίας Τούνη. Από την άλλη πλευρά ήταν η οικογένεια των κατηγορουμένων, οι οποίοι είχαν αντίθετα συναισθήματα. Είναι δύσκολο να ισορροπήσεις μέσα σε αυτές τις καταστάσεις. Αυτό που σας λέω, όμως, είναι ότι δεν είναι μια νίκη της κυρίας Τούνη. Είναι λάθος. Είναι μια νίκη της γυναίκας. Η κυρία Τούνη όταν συνέβη αυτό το περιστατικό ήταν 23 ετών. Μοιράστηκε μια γενετήσια πράξη με τον σύντροφό της. Όταν όμως αυτός εκμεταλλεύεται τη στιγμή και μεταδίδει αυτό το προσωπικό τους υλικό σε όλο τον κόσμο με σκοπό να προκαλέσει βλάβη, αντιλαμβάνεστε ότι είναι μια άμεση παρέμβαση στα προσωπικά δεδομένα της Τούνη και της κάθε γυναίκας. Αυτό που ενδιέφερε την Ιωάννα και την κάθε γυναίκα ήταν η λέξη ένοχος!
Επί των επιβληθεισών ποινών, όπως γνωρίζετε, όσοι υποστηρίζουν την κατηγορία δεν έχουν δικαίωμα λόγου. Δεν μπορούσαμε εμείς να πούμε: Όχι, να μην αναγνωρίσετε ελαφρυντικά. Όχι, να επιβληθεί η πιο αυστηρή ποινή. Και επίσης κάτι που δεν ξέρει ο κόσμος. Υπήρξε μια διάταξη το 2019 επί ΣΥΡΙΖΑ όπου σε αυτά τα αδικήματα που είναι από τον ειδικό ποινικό νόμο, το πλαίσιο ποινής ήταν από 1 χρόνο φυλάκιση έως 6 χρόνια κάθειρξη. Πήγαν στα 4 χρόνια ο βασικός κατηγορούμενος και ο συγκατηγορούμενός του στα 3 χρόνια φυλάκιση. Είναι δικαίωση αυτό το γεγονός από μόνο του. Αυτό θέλαμε, αυτό έγινε. Με τα δεδομένα που υπάρχουν τώρα, αυτός που του επιβλήθηκαν 3 χρόνια φυλάκιση έχει αναστολή στην ποινή του. Στον άλλον που επιβλήθηκαν 4 χρόνια φυλάκιση, εάν μείνει η ίδια ποινή και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, θα την εκτίσει.
«Περιμένω μια συγγνώμη του»
«Η Ιωάννα, είτε την αγαπάς, είτε δεν την αγαπάς, είναι ένα κορίτσι το οποίο -πρέπει να το ξέρει ο κόσμος- από μαθήτρια λυκείου εργαζόταν, σαν φοιτήτρια επίσης. Ό,τι έχει κάνει, το έχει κάνει με τον αγώνα της τον προσωπικό και οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι συκοφαντικό. Σας λέω, λοιπόν, ότι αυτό το κορίτσι είναι σαν να ξαναγεννήθηκε. Μου λέει: εννέα χρόνια ολόκληρα ζούσα με αυτόν τον εφιάλτη. Δικαιώθηκα και ακόμα και τώρα, περιμένω μια συγγνώμη του και θα το εκτιμήσω».